خسته از روزهاي تكراري

سخت است بخندي و دلت غمزده باشد

هر گوشه يپيراهن تو نم زده باشد

سخت است به اجبار به جمعي بنيشيني

وقتي دلت از عالم و آدم زده باشد

احوال من اي دوست چنين است كه انگار

يك صاعقه بر جنگل خرم زده باشد

دور از تو شبيهم به يتيمي كه به رويش

در جمع كسي سيلي محكم زده باشد

دور از ادب است اينكه بخندد لبت اما

ديوار دلت مشكي و ماتم زده باشد ....

اللهــــــــم عجــــــل لــوليك الفــرج

گل نرگس...